Cicing Dina True Self

Dina sajeroning lalampahan hirup manusa, pikiran mindeng ngalayang tur kabawa palid ku ombak mangsa. Urang rempen katungkulkeun ku kalangkang mangsa katukang nu pinuh ku penyesalan, atawa kabeungkeut ku kamelang ngeunaan mangsa nu bakal datang. Padahal, hakekatna mangsa katukang ngan saukur ingetan dina sirah, tur mangsa nu bakal datang ngan saukur ilusi nu acan kajadian. Puncak tina hakikat kasadaran nyaéta nalika urang tiasa leres-leres "jleg hadir waé detik ieu ayeuna"—nyanghareupan kanyataan tanpa aya karaguan, tur nyandak panyalindungan dina kasadaran nu sejati: True Self.

Hakekat True Self Nu Maha Meliputi

Naon saenyana nu dimaksud True Self atawa Diri Nu Sejati téh? True Self sanés wujud fisik nu kawatesan ku raga, lain ogé ngaran, status sosial, atawa labél nu napel dina diri urang. Manehna nyaéta Kasadaran Murni (Pure Consciousness) nu maha meliputi tur ngasuh sakabéh kahirupan.

Pikiran jeung emosi manusa gampang obah tur ruksak—kawas cuaca nu sakadang hujan, sakadang panas. Nanging True Self nyaéta kawas langit nu maha jembar. Sanajan aya gempa nu ngagoncangkeun bumi, seuneu nu ngaduruk, atawa babanjiran nu ngaruksak alam dunya, langit jeung ruanganna mah teu kungsi katembag, teu kungsi ruksak, tur tetep cicing dina katenangan nu hakiki. Kitu ogé kasadaran murni dina jero diri urang; manehna nyaéta Saksi Nu Jempe (The Silent Witness) nu teu kagoyong ku naon waé nu kajadian dina alam fana.

Mayunan Dikuciwakeun tur Ngalangkungan Rasa Nyelekit

Dina kanyataan hirup sadidinten, manusa moal tiasa lepas tina ujian rasa—salah sahijina nyaéta nalika henteu dihargaan ku batur. Nalika cariosan atawa Sikep batur nyababkeun rasa nyelekit dina mamaras atawa jero ati, ieu nyaéta réspon alami ti raga jeung ego. Nanging, pikeun jalma nu diajar cicing dina True Self, rasa nyelekit éta moal dijantenkeun seuneu nu ngaduruk jiwa.

Pikiran nu teu sadar bakal ngagegedekeun rasa nyeri ku cara nyalahkan batur atawa ngarasakeun diri teu berharga. Tapi nalika urang ngageser kasadaran kana True Self, urang sadar yén rasa nyelekit éta ngan saukur "awan" nu keur lewat. Urang henteu ngalawan rasa éta, tapi ngarengkuh tur nyaksian kalawan tenang. Sadari yén batur nu teu ngahargaan urang saenyana nuju nembongkeun kawatasan tur beban pikiran dirina sorangan—nilai True Self urang mah moal ngirangan saeutik gé ku panilaian ti dunya luar.

Dunya Luar minangka Cermin jeung Guru

Puncak tina kasadaran ieu nyaéta pangakuan yén sadaya kajadian di luar diri—kaasup jalma-jalma nu nguji kasabaran urang—saenyana nyaéta cara True Self (Kasadaran Nu Maha Meliputi) nuju ngadidik tur ngasor-ngasor ego urang. Teu aya dikotomi musuh atawa babaturan; dunya luar nyaéta cermin pikeun ngukur sakumaha jerona katenangan batin urang.

Nalika anjeun tiasa ningali yén sagala rupa guncangan nyaéta panggeuing pikeun tetep eling, harita kénéh rasa dendam jeung kuciwa bakal lebur. Anu kantun nyaéta "Ku Asak Hampura"—pamarasan rasa nu murni tina kasadaran nu jero. Nalika sakabéh beubeurat diluarkeun jeung dihampura ku weningna ati, anu bakal ngadarat dina dada nyaéta rasa nu sakitu nikmatna: "PLONG."

Panutup

Cicing dina True Self sanés hartosna urang ngajauhan dunya atawa jadi batu nu teu boga rasa. Cicing dina True Self nyaéta kamampuhan pikeun tetep sadar, tetep tenang, tur ngarasakeun katenangan nu sajati sanajan dunya di sakuriling urang keur oyag.

Nalika urang tos tiasa cicing, matri, tur teu udar deui tina kasadaran ieu, urang parantos wangsul ka "Imah" nu sabenerna—imah nu salawasna aman, damai, tur pinuh ku kabagjaan nu murni.

Hurip Gusti, Mulus Rahayu. 🕊️🍃✨

@guss, 18102026